Dik zijn loont

Dikke billen zijn een schoonheidsideaal in Brazilië. Maar dan natuurlijk nog wel redelijk strak en goed gevormd en het liefst gehuld in kleine broekjes op het strand. Bikini’s die je achterwerk een beetje normaal bedekken zijn hier zelfs bijna niet te vinden.

Maar de plaatjes die iedereen kent van de stranden van Rio de Janeiro worden steeds zeldzamer. Het mag dan nog niet zo erg zijn als in bijvoorbeeld de Verenigde Staten en Mexico, de laatste jaren worden de Brazilianen steeds dikker. Ik zie dan ook steeds meer mensen die flink wat overtollige kilootjes met zich meesjouwen.

Veel moeite om hun extra vetlagen te verbergen doen de meeste Brazilianen overigens niet. Strakke leggings, korte truitjes, strakgespannen T-shirts, het is allemaal geen probleem. Dat je je hier niet hoeft te schamen, vind ik eigenlijk ook wel weer mooi. Maar ja, gezonder worden ze er allemaal niet op.

Meer dan de helft van de Braziliaanse volwassenen heeft overgewicht en dat aantal blijft maar groeien. Bijna 18 procent lijdt zelfs aan obesitas. De Braziliaanse zorgverzekeringen zitten dan ook met de handen in het haar. De cijfers onder hun klanten in de grote steden, een zorgverzekering is hier niet verplicht, zijn zelfs nog schrikbarender. 67 procent zou overgewicht hebben en 42 procent obesitas. En dat zorgt voor oplopende kosten.

Deze week las ik dat de verzekeringen er dan ook alles aan doen om hun klantenkring gezonder te krijgen. Er zijn inmiddels al honderden verschillende programma’s gericht op het verbeteren van de gezondheid en het voorkomen van ziektes. Maar ja, hoe zorg je dat mensen daar daadwerkelijk aan meedoen?

Simpel: geef mensen fikse kortingen en deel prijzen uit. Verbeter je je leven? Dan krijg je van je zorgverzekering een laptop. Geen slechte deal toch? Daarvoor moet je dan bijvoorbeeld verplicht elke maand een uitgebreide controle ondergaan, drie keer per week sporten en een keer per week naar de diëtist.

Vooral dat laatste is vaak geen overbodige luxe. Zo is het hier nog altijd compleet normaal om tijdens de lunch zowel rijst, bonen als aardappels op je bord te krijgen. Koolhydraten zijn hier de koning van de maaltijd. Leuk en aardig natuurlijk als je op het platteland woont en zwaar lichamelijk werk moet verrichten. Maar niet als je je na de lunch weer in je auto propt om terug te rijden naar kantoor en ’s avonds lekker op de bank neerploft met nog een stuk pizza.

De programma’s van de zorgverzekeringen moeten obesitas en diabetes voorkomen. Maar helemaal eerlijk lijkt het systeem me nog niet. Voor zover ik het begrijp gelden de kortingen en prijzen voorlopig voor mensen die hun levensstijl verbeteren en afvallen. Maar wat als je van het begin af aan al een gezond gewicht hebt?

Blijkbaar is het zo dat dik zijn soms gewoon loont.

Deze column verscheen op 21 mei 2015 op de website van RTL Nieuws.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s